Svensk ordbok 2009, webbversion
öländska
[
ö
`
-
äv.
ö
´
-
]
substantiv
~n öländskor
ö|länd·skan
1
knappast plur.
dialekt som talas på Öland
land.
språkvet.
(på) öländska
sedan 1922
2
kvinna från Öland
land.
yrk.
sedan 1892