Svensk ordbok 2009, webbversion
ö`dmjukhet
substantiv ~en
öd|mjuk·het·en●det att vara ödmjuk
psykol.bönfalla i ödmjukhetden nye ledaren höll ett kort tal och sade sig känna ödmjukhet inför sin uppgiftödmjukhet (mot ngn)sedan 1495Om djefvulens frestelse (Gerson)fornsv. ödhmiukhet