Svensk ordbok 2009, webbversion
vål
`
ma
verb
~de ~t
el.
vol
`
ma
vol
`
ma
~de ~t
vålm·ar, volm·ar
●
föra samman (hö) i vålmar
jordbr.
vålma (ngt)
sedan 1748
Subst.:
vbid1-394132
vålmande
,
vbid2-394132
vålmning
,
vbid3-394132
volmande
,
vbid4-394132
volmning