Svensk ordbok 2009, webbversion

vål`dta äv. åld. vål`dtagavål`dtaga verb våldtog våldtagit våldtagen våldtagna, pres. våldtar äv. åld. våldtager våld|­tag·it●till­tvinga sig sam­lag med (ngn) genom våld komm.samh.hon blev miss­handlad och våld­tagenkris­jour för våld­tagna kvinnorvåldta ngnsedan förra hälften av 1300-taletUplands-Lagenfornsv. valdtaka Subst.:vbid1-394116våldtagande, vbid2-394116våldtagning; våldtäkt