Svensk ordbok 2009, webbversion
äv. åld.
vål`dtagavål`dtaga
verb våldtog våldtagit våldtagen våldtagna, pres. våldtar äv. åld. våldtager
våld|tag·it●tilltvinga sig samlag med (ngn) genom våld
komm.samh.hon blev misshandlad och våldtagenkrisjour för våldtagna kvinnorvåldta ngnsedan förra hälften av 1300-taletUplands-Lagenfornsv. valdtaka
Subst.:vbid1-394116våldtagande,
vbid2-394116våldtagning;
våldtäkt