Svensk ordbok 2009, webbversion

vä`gröjare substantiv ~n äv. vard. vägröjarn, plur. ~, best. plur. vägröjarna väg|­röj·ar·en●person som röjer mark för väg­bygge trafik.yrk.○ofta bildligten vägröjare för modernismenen vägröjare (för ngt)sedan 1749