Svensk ordbok 2009, webbversion
vä
`
gröjare
substantiv
~n
äv. vard.
vägröjarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
vägröjarna
väg|röj·ar·en
●
person som röjer mark för vägbygge
trafik.
yrk.
○
ofta bildligt
en vägröjare för modernismen
en vägröjare (för ngt)
sedan 1749