Svensk ordbok 2009, webbversion
va
`
penvägrare
substantiv
~n
äv. vard.
vapenvägrarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
vapenvägrarna
vapen|vägr·ar·en
●
värnpliktig person som vägrar att genomgå (egentlig) militär utbildning
mil.
yrk.
JFR
cohyponym
pacifist
sedan 1925