Svensk ordbok 2009, webbversion
va
`
ntrivas
verb
vantrivdes vantrivts
,
pres.
vantrivs
van|triv·as
●
trivas dåligt
psykol.
hon vantrivdes i den nya skolan
vantrivas (med ngn/ngt/att+V/SATS)
sedan 1593
Subst.:
vantrivsel