Svensk ordbok 2009, webbversion
vall`färda
verb ~de ~t
vall|färd·ar●färdas
till helig ort, av religiösa skäl
relig.vallfärda till Rom○äv. allmännarearkitekturhistorikerna brukar vallfärda till den välbevarade medeltidsstadenvallfärda (till ngt)sedan 1810Subst.:vbid1-385928vallfärdande;
vallfart,
vallfärd