Svensk ordbok 2009, webbversion
vall
`
are
substantiv
~n
äv. vard.
vallarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
vallarna
vall·ar·en
1
person som vallar boskap
jordbr.
yrk.
vallar(e)visa
sedan 1559
2
person som vallar skidor
Noll
skidlandslagets vallare
sedan 1993