Svensk ordbok 2009, webbversion
u
`
ttåg
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
ut|tåg·et
●
det att tåga ut
mil.
JFR
cohyponym
1
tåg 1
uttågsmarsch
FN-styrkans uttåg ur staden
uttåg (från/ur ngt)
sedan 1541