Svensk ordbok 2009, webbversion

u`triggare substantiv ~n äv. vard. utriggarn, plur. ~, best. plur. utriggarna ut|­rigg·ar·en1ställning för år­klykor utom­bords på kapproddbåt sjö.sedan 18602kapproddbåt med ställning för år­klykor utom­bords sjö.JFRcohyponyminriggare sedan 1882