Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~n äv. vard. utriggarn, plur. ~, best. plur. utriggarna
ut|rigg·ar·en1ställning för årklykor utombords
på kapproddbåt
sjö.sedan 18602kapproddbåt med ställning för årklykor utombords
sjö.JFRcohyponyminriggare
sedan 1882