Svensk ordbok 2009, webbversion
u
`
tpricka
verb
~de ~t
ut|prick·ar
●
vanligen lös förb., jfr
1
pricka 2
markera med prickar
sjö.
se
se
1
prick 2
en utprickad farled
utpricka ngt (på ngt)
sedan 1643
Subst.:
vbid1-383240
utprickande
,
utprickning