Svensk ordbok 2009, webbversion
u
`
tmärglad
adjektiv
utmärglat
ut|märgl·ad
●
mycket mager
av svält
admin.
fysiol.
utmärglade flyktingar
hans utmärglade kropp
utmärglad (av ngt)
sedan 1651
till ty.
ausmärgeln
, eg. ’ta märgeln ur jorden’; jfr
märgel