Svensk ordbok 2009, webbversion

u`tkörare substantiv ~n äv. vard. utkörarn, plur. ~, best. plur. utkörarna ut|­kör·ar·en●vanligen i sammansättn. person som kör ut varor trafik.yrk.brödutköraremjölkutkörareölutköraresedan 1855