Svensk ordbok 2009, webbversion

u`tfärd substantiv ~en ~er ut|­färd·en●längre ut­flykt ofta med över­nattning etc. trafik.bilutfärdbussutfärdskidutfärdkonst­föreningen gjorde en utfärd till Värm­land och Dalarnaen utfärd (till ngt)sedan 1842jfr fornsv. utfärþ ’bortresa; fält­tåg’