Svensk ordbok 2009, webbversion
u`tfärd
substantiv ~en ~er
ut|färd·en●längre utflykt
ofta med övernattning etc.
trafik.bilutfärdbussutfärdskidutfärdkonstföreningen gjorde en utfärd till Värmland och Dalarnaen utfärd (till ngt)sedan 1842jfr fornsv. utfärþ ’bortresa; fälttåg’