Svensk ordbok 2009, webbversion
urogenita
`
lorgan
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
uro·gen·it·al|org·an·et
●
könsorgan eller urinorgan
anat.
sedan 1874
till grek.
ou
´
ron
’urin’, lat.
genita
´
lis
’alstrande’ och
organ
; jfr
genitalier