Svensk ordbok 2009, webbversion

urogenita`lorgan substantiv ~et, plur. ~, best. plur. ~en uro·gen·it·al|­org·an·et●köns­organ eller urin­organ anat.sedan 1874till grek. ou´ron ’urin’, lat. genita´lis ’alstrande’ och organ; jfr genitalier