Svensk ordbok 2009, webbversion
upp
`
spåra
verb
~de ~t
upp|spår·ar
●
vanligen lös förb., se
spåra upp
hitta genom spårning
Noll
uppspåra och förstöra hemlig avlyssningsutrustning
uppspåra ngn/ngt
sedan 1734
Subst.:
vbid1-379472
uppspårande
,
vbid2-379472
uppspårning