Svensk ordbok 2009, webbversion
upp
`
ländska
substantiv
~n uppländskor
upp|länd·skan
1
knappast plur.
dialekt som talas i Uppland
el. som förr talades där
land.
språkvet.
(på) uppländska
sedan 1842
2
kvinna från Uppland
land.
yrk.
sedan 1892