Svensk ordbok 2009, webbversion
tränjon
[
trän
`
-
el.
trä
`
n-
]
substantiv
~et
,
plur.
~
,
best.
plur.
~en
tränj·on·et
●
tranbär
provins.
bot.
kokk.
sedan 1637
sv. dial.
tränjon
,
tränjer
; bildn. till
trana