Svensk ordbok 2009, webbversion
tro
`
sbekännare
substantiv
~n
äv. vard.
trosbekännarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
trosbekännarna
tros|be·känn·ar·en
●
person som bekänner sig till viss tro
relig.
yrk.
kristna trosbekännare
judiska trosbekännare
sedan 1734