Svensk ordbok 2009, webbversion

tillva`rata äv. åld. tillva`ratagatillva`rataga verb tillvaratog tillvaratagit tillvaratagen tillvaratagna, pres. tillvaratar äv. åld. tillvaratager till·vara|­tag·it●ofta lös förb. i formenta till vara behålla (för att ut­nyttja) ngt som annars skulle gå till spillo Nolltillvarata mat­resternatillvarata spillningen○äv. med ton­vikt på ut­nyttjandettillvarata natur­tillgångarnatillvarata tiden○äv. försvagatta hand om ngt bort­tappat paraply tillvara­taget – åter­fås mot beskrivning○äv.försvara och hävda facket tillvaratar med­lemmarnas intressentillvarata ngtsedan 1792Subst.:vbid1-362162tillvaratagande, vbid2-362162tillvaratagning