Svensk ordbok 2009, webbversion
äv. åld.
tillva`ratagatillva`rataga
verb tillvaratog tillvaratagit tillvaratagen tillvaratagna, pres. tillvaratar äv. åld. tillvaratager
till·vara|tag·it●ofta lös förb. i formenta till vara
behålla (för att utnyttja)
ngt som annars skulle gå till spillo
Nolltillvarata matresternatillvarata spillningen○äv. med tonvikt på utnyttjandettillvarata naturtillgångarnatillvarata tiden○äv. försvagatta hand om
ngt borttappat
paraply tillvarataget – återfås mot beskrivning○äv.försvara och hävda
facket tillvaratar medlemmarnas intressentillvarata ngtsedan 1792Subst.:vbid1-362162tillvaratagande,
vbid2-362162tillvaratagning