Svensk ordbok 2009, webbversion

till`ge äv. åld. till`givatill`giva verb tillgav, tillgett el. tillgivit, tillgiven tillgivna, pres. tillger äv. åld. tillgiver till|­giv·it●förlåta högt.komm.tillge ngn ngtsedan ca 1452Nya eller Karls-Krönikanfornsv. tilgiva; efter lågty. togeven med samma betydelse Subst.:vbid1-361151tillgivande; tillgift