Svensk ordbok 2009, webbversion
äv. åld.
till`givatill`giva
verb tillgav, tillgett el. tillgivit, tillgiven tillgivna, pres. tillger äv. åld. tillgiver
till|giv·it●förlåta
högt.komm.tillge ngn ngtsedan ca 1452Nya eller Karls-Krönikanfornsv. tilgiva; efter lågty. togeven med samma betydelse
Subst.:vbid1-361151tillgivande;
tillgift