Svensk ordbok 2009, webbversion
äv. åld.
tillfång`atagatillfång`ataga
verb tillfångatog tillfångatagit tillfångatagen tillfångatagna, pres. tillfångatar äv. åld. tillfångatager
till·fånga|tag·it●äv. lös förb. i formernata tillfånga, ta till fånga
gripa och göra till fånge
samh.terroristerna blev tillfångatagna på flygplatsen○äv. med avs. på djurtillfångata ngn/ngtsedan 1470-talet i lös sammansättn., 1711 i fast sammansättn.Gamla eller Eriks-Krönikanfornsv. tagha til fanga
Subst.:vbid1-361071tillfångatagande,
vbid2-361071tillfångatagning