Svensk ordbok 2009, webbversion

tillfång`ata äv. åld. tillfång`atagatillfång`ataga verb tillfångatog tillfångatagit tillfångatagen tillfångatagna, pres. tillfångatar äv. åld. tillfångatager till·fånga|­tag·it●äv. lös förb. i formernata tillfånga, ta till fånga gripa och göra till fånge samh.terroristerna blev tillfånga­tagna på flyg­platsen○äv. med avs. på djurtillfångata ngn/ngtsedan 1470-talet i lös sammansättn., 1711 i fast sammansättn.Gamla eller Eriks-Krönikanfornsv. tagha til fanga Subst.:vbid1-361071tillfångatagande, vbid2-361071tillfångatagning