Svensk ordbok 2009, webbversion
verb tillföll tillfallit tillfallen tillfallna, pres. tillfaller
till|fall·er●komma (ngn) till del
ofta genom ngn form av beslut
Nollpriset tillföll en svensk författarebehållningen tillföll Rädda barnenav lösöret tillföll hälften änkantillfalla ngn/ngtsedan förra hälften av 1300-taletUplands-Lagenfornsv. tilfalla