Svensk ordbok 2009, webbversion

till`falla verb tillföll tillfallit tillfallen tillfallna, pres. tillfaller till|­fall·er●komma (ngn) till del ofta genom ngn form av beslut Nollpriset tillföll en svensk författarebehållningen tillföll Rädda barnenav lös­öret tillföll hälften änkantillfalla ngn/ngtsedan förra hälften av 1300-taletUplands-Lagenfornsv. tilfalla