Svensk ordbok 2009, webbversion

telemati´k substantiv ~en tele·mat·ik·en●teknik som förenar data­teknik och digital kommunikations­teknik med traditionell industri databehandl.eltekn.radiotekn.sedan 1982trol. efter eng. telematics med samma betydelse, till tele(communication) och (infor)matics, beteckning på vetenskap som under­söker vetenskaplig information