Svensk ordbok 2009, webbversion
adjektiv ~t
strid·ig1stridslysten
admin.psykol.JFRcohyponympåstridig
hon var en stridig natursedan 16992vanligen plur.
inbördes oförenlig(a)
af.JFRcohyponymmotstridig 1
stridiga viljorhan var ett offer för stridiga känslor○äv.i sammansättn.
som innebär motsättning till ngt
avtalsstridigförnuftsstridiglagstridiggöra ngn rangen stridigserang
sedan 1618