Svensk ordbok 2009, webbversion

smugg`lare substantiv ~n äv. vard. smugglarn, plur. ~, best. plur. smugglarna smuggl·ar·en●person som (ofta) smugglar samh.yrk.narkotikasmugglaregrottan var ett idealiskt till­håll för forna tiders smugglare och sjö­rövaresedan 1798