Svensk ordbok 2009, webbversion

smitt`bärare substantiv ~n äv. vard. smittbärarn, plur. ~, best. plur. smittbärarna äv. smitt`obäraresmitt`obärare ~n äv. vard. smittobärarn, plur. ~, best. plur. smittobärarna smitt(o)|­bär·ar·en●person som bär på smitt­ämne utan att själv vara sjuk med.yrk.sedan 1892