Svensk ordbok 2009, webbversion
smitt`bärare
substantiv ~n äv. vard. smittbärarn, plur. ~, best. plur. smittbärarna
äv.
smitt`obäraresmitt`obärare
~n äv. vard. smittobärarn, plur. ~, best. plur. smittobärarna
smitt(o)|bär·ar·en●person som bär på smittämne utan att själv vara sjuk
med.yrk.sedan 1892