Svensk ordbok 2009, webbversion
skyline
[
skaj
´
lajn
]
substantiv
~n
[-en]
sky|lin·en
●
en stads silhuett mot kvälls- eller natthimlen
arkit.
Manhattans ljusglittrande skyline
sedan åtm. 1990
av eng.
sky
’himmel’ och
line
’linje’