Svensk ordbok 2009, webbversion
skolkare
[
skål
`
-
]
substantiv
~n
äv. vard.
skolkarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
skolkarna
skolk·ar·en
●
skolkande skolelev
arb.
pedag.
yrk.
○
äv. bildligt
skatteskolkare
en skolkare (från ngn/ngt)
sedan 1805