Svensk ordbok 2009, webbversion

skolkare [skål`-] substantiv ~n äv. vard. skolkarn, plur. ~, best. plur. skolkarna skolk·ar·en●skolkande skol­elev arb.pedag.yrk.○äv. bildligtskatteskolkareen skolkare (från ngn/ngt)sedan 1805