Svensk ordbok 2009, webbversion

skalpell´ substantiv ~en ~er skalp·ell·en●rak kirurgisk kniv med o­rörlig klinga med.verkt.○äv. ngt ut­vidgaten optisk skalpellsedan 1756av lat. scalpell´um ’liten kniv’, till scal´pere ’skrapa; skära’