Svensk ordbok 2009, webbversion
substantiv ~n äv. vard. sigillbevararn, plur. ~, best. plur. sigillbevararna
sig·ill|be·var·ar·en●ämbetsman som har vårdnaden om stats eller regents sigill
histor.samh.yrk.sigillbevararens ämbete var förknippat med justitieministernsi England finns ännu sigillbevarare som officiell titelsedan 1734