Svensk ordbok 2009, webbversion
shing
`
la
verb
~de ~t
shingl·ar
●
klippa shingel på
kläd.
hon hade rakt shinglat hår
shingla (ngt)
sedan 1924
se
shingel
Subst.:
vbid1-312232
shinglande
,
vbid2-312232
shingling