Svensk ordbok 2009, webbversion
[-ge´-]
verb ~de ~t
se·greg·er·ar●vanligen perf. part.
dela upp (område) efter befolkningsgrupper
samh.en segregerad stadsegregera ngt/ngrasedan 1958av lat. segrega´re ’avskilja’, till se- ’isär’ och grex ’flock, skara’
Subst.:vbid1-310363segregerande,
vbid2-310363segregering;
segregation