Svensk ordbok 2009, webbversion

sann`ingssägare [-säg-(långt ä) el.-säj-] substantiv ~n äv. vard. sanningssägarn, plur. ~, best. plur. sanningssägarna sann·ings|­säg·ar·en●person som säger sanningen även om detta inte upp­skattas; ofta spec. om samhälls­kritiker e.d. psykol.yrk.en o­mutlig sanningssägareen klar­synt sanningssägaresanningssägaren Strindbergsedan 1885