Svensk ordbok 2009, webbversion

1runtikring [run´t-, -kriŋ´el. med två huvudtryck] adverb runt|­i·kring●runt­omkring Nollsese1runtomkring husen låg i en cirkel runtikringsedan 1696
2runtikring [run´t-, -kriŋ´el. med två huvudtryck] preposition runt|­i·kring●runt­omkring Nollsese2runtomkring sedan 1704