Svensk ordbok 2009, webbversion

ri`keman substantiv ~nen rikemän, best. plur. rikemännen rike|­mann·en●ofta i sammansättn. rik (mans)person ofta ngt ned­sätt., med an­tydan om bort­skämdhet e.d.ekon.sociol.yrk.rikemanshusrikemanslivrikemanssonsedan 1685