Svensk ordbok 2009, webbversion
ri`keman
substantiv ~nen rikemän, best. plur. rikemännen
rike|mann·en●ofta i sammansättn.
rik (mans)person
ofta ngt nedsätt., med antydan om bortskämdhet e.d.ekon.sociol.yrk.rikemanshusrikemanslivrikemanssonsedan 1685