Svensk ordbok 2009, webbversion
rekonvalescens
[
-∫en
´
s
(ljust sj-ljud) el.
-sen
´
s
]
substantiv
~en
re·kon·val·esc·ens·en
●
konvalescens
med.
(under) rekonvalescensen
sedan 1656
till lat.
re-
’åter’ och
konvalescens