Svensk ordbok 2009, webbversion
ram
`
lare
substantiv
~n
äv. vard.
ramlarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
ramlarna
raml·ar·en
●
vuxen harhanne
särsk. jakt.
jakt.
zool.
sedan 1820
till ty.
rammeln
’para sig’; besl. med
2
ram
,
ramm