Svensk ordbok 2009, webbversion

rall`are substantiv ~n äv. vard. rallarn, plur. ~, best. plur. rallarna rall·ar·en●arbetare vid järnvägs­bygge mest vid beskrivning av äldre förh.trafik.yrk.malm­banans rallarehans händer var grova och valkiga som en rallares○ngn gång äv. om nu­tida anläggnings­arbetarevattenrallaresedan 1879trol. till rallväg, eng. railway ’järn­väg’, med an­slutning till sv. dial. ralla ’rulla; ragla’; jfr räls