Svensk ordbok 2009, webbversion

ragata [-ga`-äv.-ga´-] substantiv ~n ragator ragat·an●arg­sint och gräl­sjuk kvinna psykol.yrk.hans ragata till fru lät honom aldrig gå ut och träffa kompisarnasedan 1795sv. dial. ragata, till ragat ’land­strykare; gårdfari­handlare, trät­girig person’