Svensk ordbok 2009, webbversion
ragata
[-ga`-äv.-ga´-]
substantiv ~n ragator
ragat·an●argsint och grälsjuk kvinna
psykol.yrk.hans ragata till fru lät honom aldrig gå ut och träffa kompisarnasedan 1795sv. dial. ragata, till ragat ’landstrykare; gårdfarihandlare, trätgirig person’