Svensk ordbok 2009, webbversion
radikalis
´
m
substantiv
~en
radik·al·ism·en
●
radikal åskådning
pol.
se
se
1
radikal 2
social radikalism
politisk radikalism
ungdomlig radikalism
sedan 1837
Radikalismen – kommunismens barnsjukdom.
Efter en skrift av Lenin (1919)