Svensk ordbok 2009, webbversion
adjektiv ~t
plio·cen●som har att göra med den sista epoken under tertiärtiden
admin.geogr.tid.sedan 1840till grek. ple´on ’mera’ och kainos´ ’ny’; jfr 1eocen
substantiv,
ingen böjning, n-genus
plio·cen●den sista epoken under tertiärtiden
ca 5–2 miljoner år före nutid
geogr.tid.(under) pliocensedan 1879