Svensk ordbok 2009, webbversion

1plioce´n adjektiv ~t plio·cen●som har att göra med den sista epoken under tertiär­tiden admin.geogr.tid.sedan 1840till grek. ple´on ’mera’ och kainos´ ’ny’; jfr 1eocen
2plioce´n substantiv, ingen böjning, n-genus plio·cen●den sista epoken under tertiär­tiden ca 5–2 miljoner år före nu­tid geogr.tid.(under) pliocensedan 1879