Svensk ordbok 2009, webbversion
plank
`
strykare
substantiv
~n
äv. vard.
plankstrykarn
,
plur.
~
,
best.
plur.
plankstrykarna
plank|stryk·ar·en
●
(oskicklig) målare
särsk. om konstnär
vard.; nedsätt.
konstvet.
yrk.
sedan 1851