Svensk ordbok 2009, webbversion
personalier
[
-a
´
l-
äv.
-a
`
l-
]
substantiv
,
plur.
pers·on·al·ier
●
personalia
ngt åld.
af.
sedan 1672
bildn. till lat.
persona
´
lis
’personlig; person-’; se
person