Svensk ordbok 2009, webbversion

pank`a substantiv ~n pankor pank·an1yngre och mindre mat­nyttigt exemplar av braxen el. björkna zool.braxenpankasedan 1460Arboga stads tänkebokfornsv. panka; jfr sv. dial. panka ’liten flicka; litet svin; liten braxen’, trol. samma ord som panka ’vägg­lus’ 2en blod­sugande, lusliknande insekt som förr ofta fanns i bo­städer provins.zool.SYN.synonymvägglus väggpankasedan 1917