Svensk ordbok 2009, webbversion
ny
`
länning
substantiv
~en ~ar
ny|länn·ing·en
●
person från Nyland
land.
yrk.
sedan 1347
stadga utfärdad av kung Magnus om regler för invånarna i Viborgs län (Svenskt Diplomatarium)
fornsv.
nylänning(e
)