Svensk ordbok 2009, webbversion
norrgök
[
når
`
-
]
substantiv
~en ~ar
norr|gök·en
●
gök som hörs från norr
och enl. folktron (och en gammal rimramsa) bringar sorg
zool.
JFR
cohyponym
södergök
norrgök är sorggök
sedan 1750