Svensk ordbok 2009, webbversion

missköta [mis`-] verb misskötte misskött, pres. missköter miss|­sköt·er●sköta illa komm.JFRcohyponymvansköta han misskötte sina hand­lånmissköta statens finansermissköta sitt jobbmissköta ngn/ngtsedan 1891Subst.:vbid1-245743misskötande; misskötsel