Svensk ordbok 2009, webbversion

miss`firma verb ~de ~t miss|­firm·ar●grovt för­olämpa i tal el. skrift särsk. jur.jur.komm.missfirma ngnsedan slutet av 1200-taletWestgöta-Lagenfornsv. misfirma ’miss­firma; miss­handla’, trol. ombildn. av ett ord mot­svarande isl. misþyrma med samma betydelse, till miss- och þyrma ’skona’ Subst.:vbid1-245541missfirmande, vbid2-245541missfirmning; missfirmelse